EDIGA

Pois xa temos o EDI na aula e estamos preparando algunha cousiña para que vexades como traballan os rapaces, a grandísima vantaxe é que sen o EDI non poderían acceder a estes contidos (non manexan o rato), agora SÍ empregan o ordenador e todo o que hai nel e ademais dun xeito moi moi intuitivo e doado de empregar polos mestres.

Apertas, Felo

… se van todas a la basura!!!

A verdade é que a tecnoloxía en xeral, na realidade traducese en que serve moito para os traballos burocráticos dos mestres coma informes, programacións, o adicto ao powerpoint que hai en todolos centros… pero pouco para o emprego directo cos alumnos dentro da aula elaborando materiais digitais e obxectos de aprendizaxe,

No meu cole, grazas a chegada do EDI xa estamos a traballar con el dentro do aula, e sobre todo as novas estratexias que posibilitan non so o encerado senon o software, que non precisa grandes coñecementos informáticos para insertar unha imaxe, vincular un son, unha animacion, cambiar as propiedades, etc. etc, Agora no resto das aulas estan sacando as pizarras de tiza para facerlle sitio ao EDI

Coido que a grandes liñas poderia decir que o EDI tamén elimina a “barreira” tecnolóxica que tiñan/teñen os profes no emprego do ordenador. As novas estratexias que dicia que trae consigo o software, pasan por que o rapaz “aprenda facendo” e que se quere ter na pantalla un oso… vai a ter que ser él o que introduza o oso. Se quere que o seu amigo panda coma un bambú, vai ser él quen lle leve o bambú ao panda (ollo, que non o arbusto, nin as follas de loureiro, se… etc etc), se quere que ao premer no panda se escoite… vai ter que ser el… e así vaise construíndo unha aprendizaxe e un diálogo na que os alumnos traballan xuntos coa axuda/supervision do mestre pero son os propios alumnos os construtores…

Xa estamos a gravar aos nosos artistas para que os vexades en accion!!

Apertas interactivas, Felo

Despois de tanta resaca post WIIMote/PDI das anteriores entradas un compañeiro pásame o remedio por si non damos feito o famoso boli ou non tira o devandito Bluesoleil.

Realmente funciona!!!
Un paso máis para a web 3.0º, 4.0º, 5.0º…

Eso seica é o que estar a pasar en tódalas tendas galegas, o outro día houbo que levar dúas wiimote a Ferrol e hoxe arrincar coas que quedaban, en fin… será porque foi o regalo estrela deste Nadal, non?

Vexo en Laxarxa os seguintes vídeos que falan por si sós:

¿Estamos ante un novo analfabetismo?

Leo nas miñas bitácoras favoritas un fantástico recurso para o Encerado Dixital Interactivo ou Pizarra Dixital. Visible Body , increible e inmersiva plataforma sobre o corpo humano a modo de Google Earth, aparellos, sistemas, órganos….so fai falla rexistrarse de balde. Imprescindible!”!!!

Moito se esta a falar na rede sobre sacarlle o maior proveito as novas tecnoloxías ao menor custo, e de iso saben moito os nosos compañeiros do CEIP de PALMEIRA, que “enarbolados” cun mando WII, e con destreza e creatividade, crearon un soporte dixital interactivo lowcost, a orixe da experiencia esta a cargo de Johnny Chung Lee pero a iniciativa educativa e dese Equipo de Novas Tecnoloxias (ENTE) de devandito centro Galego.
O increíble de todo, e que comparten dunha maneira maxistral toda a súa labor, dende a súa páxina.

Para exemplo o vídeo da súa posta en práctica.

P.D. Outro compañeiro, J. Fonoll, co cal temos colaborado realizou unha experiencia parecida só cunha webcam, análoga a experiencia de Juan Roldán.

Moito que ver nesta Feria; unha representación de EDIGa dirixiuse a Feria de BETT (mostra tecnolóxica en educación máis importante de Europa.) para comprobar “in situ” a vangarda das New Tech, TIC, ICT….en educación.

Poís alí estivemos un Grupo ben nutrido de EDIGa:

Felo , Rosa, Ivana, Clotile, Mariló , Iván, Ricardo, Fernando, Paulo…

Polo camiño, atopámonos con persoeiros a nivel nacional no mundo das TIC.

Gaspar,Víctor Bermejo, compañeiros de Red.es… Dispostos a fedellar e fedellar con produtos de todo tipo.

Destacamos 3+1 bloques ben diferenciados na Feria

Software: A intuitividade, usabilidade, accesibilidade dos Softwares presentados; pódese apreciar unha evolución dos mesmos cara ese sentido. Cada vez moito máis amigables, personalizables e específicos.

Destacamos por todo isto: Rectable

Plataformas online: Na actualidade e un requisito necesario enriquecer as nosas propostas curriculares (proxectos, unidades, actividades… ) con soportes online que favorezan un apoio teleformativo (B-learning). Multitude de alternativas existen no mercado para apoiar a labor educativa; blogs, plataformas de xestión educativa, cursos online,….de tódalas cores e sabores. Primando as experiencias depositadas nelas coma xerme de cambio metodolóxico.

Destacamos por todo isto: Espresso Education

Hardware: os reis indiscutibles foron as PDI, ata o punto de ser un soporte omnipresente en calquer stand para poder presentar calquer produto. Apreciábase unha evolución lóxica das mesmas ao integrar Canóns e Encerados de xeitos elegantes, así como ver unha maior presenza de retroproxectadas, a conectitividade multiplícase así como a sinxeleza da súa utilización, . Tamén podíase ver unha clara aposta educativa cara aos soportes móbiles (teléfonos, PSP, PDAs) en proxectos educativos:

Destacamos por todo isto: SmartBoard

O Usuario, rei indiscutible de todo o “tinglado”; alumno, profesor,…todo xira ao redor do usuario, dándolle unha dimensión social ao produto, permitíndolle personalizalo todo posible para adaptalo as súas necesidades. Con todo podemos falar, sen lugar a dúbidas de Tics 2.0, xeralizando o concepto.

Por niveis educativos podemos destacar tamén:

Infantil: Noisy Things
Primaria: 2paintapicture
Secundaria: MathJournal
Necesidades Educativas Especiales. Mayer-Johnson

Así pois para nós o produto éstrella (o máis completo) era o que intentase aglutinar de maneira notoria eses tres bloques dun xeito natural:

- Tivese un Software o suficiente versátil e intuitivo, amigable.
- Creara unha comunidade ao seu arredor, favorecendo a difusión de experiencias, contidos.
- Fora un soporte que implicase unha relación/interacción máis humana co ordenador.

Mágoa que neste aspecto, nós como xurado, non chegaramos a un fallo consensuado, aínda que se barallaban varias alternativas:
SmartBoard
Mayer-Johnson
PSPineducation¿Axúdasnos a ter un ganador?

Con todo unhas xornadas, moi interesantes, non só polo visto, senón polas persoas.

P.D. Visita obrigada era un paseo pola urbe, así pois, o British Museum foi un dos nosos obxectivos. Preguntar por Ivan, guía español, e a súa “Freak Guide: From Cleopatra to The actually .”   Grazas!!!

De propina un video do máis bailón no “tube” de London; non todo ía ser traballo:

Pois falando co alumnado sobre o Nadal, a pregunta ineludible era a de ¿Que vos trouxeron os Reis?, a resposta clamorosa era:

NDS (Nintendo DS) 43%
Wii 32%
Outros 15%

“Miña naiciña, si que veñen fortes os reis!!!” dixen eu.
O interesante do conto e o de facer ver as posibilidades que ten a primeira ferramenta, a NDS, pois e o máis parecido a un ordenador portátil de baixo custo (OLPD?) .
Escoitar música, escribir, ver peliculas, leer libros, linux…unha morea de actividades educativas podemos plantexar para sacarlle un partido didáctico a esas ferramentas….todo un minitablet pc ou PDA, como a queirades chamar, pero sen rato nin teclado, acabáronse, é a era da tocabilidade!!!.

Para multiplicar as posibilidades da NDS só necesitamos:

- Un adaptador similar o cartucho dos xogos NDS. Supercard DS One que trae por defecto o homebrew Moonshell.
- Unha memoria de almacenamiento tipo SD.

Para exemplo un video:

¿Que che regalaron a tí? ¿Chúchaslle todas as posibilidades?