O peor día de FELO (o noso compañeiro)
Venres, Setembro 12th, 2008
Pois si, despois dunhas semanas trebellando con compañeiros/as con diferentes soportes, coido que un deles fixo as ledicias de moitos/as, non só polas súas posibilidades educativas, senón personais, así que coido respostar a eses mailings
.
Fai un ano desenvolveuse no meu centro un proxecto sobre “Saúde Dixital; Sáude Laredo” o que se pretendía co mesmo era a desdramatización dos soportes tecnólóxicos na aula en aras á promoción de estilos de vida saudables, así mesmo enfocar o eido lúdico dos videoxogos dende unha perspectiva socio-educativa e non estrictamente hedonista e individual.
Un dos aparellos traballados era a “alfombra máxica” (dancepad), con posibilidades infinitas na aula (psicomotricidade, educación física, música…), para todas as etapas educativas.
Para mostra un vídeo:
Ao final do Proxecto (pretest-postets) pretendeuse extraer conclusións sobre como este uso dos videoxogos dende as aulas poderían modificar a percepción dos mesmos nos rapaces así como contribuir ao control e conciencia do IMC en rapaces de risco.
Máis Info: http://www.stepmania.com/
Descarga programa dende: http://www.stepmania.com/wiki/Downloads
O soporte mercalo dende: http://www.hardcore-gamer.net/
Xogar online con outros centros: http://www.stepmaniaonline.com/
P.D: Despois de varias semanas de entreno, xogamos online con outros paises…vaia palizas deronnos uns japoneses
.
Xa contaredes!!!
Ultimamente se me da dado por decir en los cursos que notebook es como ikea, totalmente modular: este mp3 lo combino con esta imagen que me sirve para esta actividad. Luego pillo este flash de otra actividad y la meto en la actividad porque me combina muy bién, Todo encaja, todo funcional.
De cuando en vez, recibo algún mail telegráfico de mi “alter ego” que llama a mi conciencia sobre las promesas incumplidas. No suele tener mucha verborrea, sino mas bien un par de palabras clave al estilo de : “mundo tech” ..” reflexiones”… que causan en mi una catarsis casera .
Por un par de segundos, me liberan de la realidad cotidiana y me transportan a ese nuevo escenario educativo. Allí estamos, como en un sueño, rodeados de toda la cacharrada tecnológica asociada a las TIC. Veo gente manejando algunos gagdets recién inventados que hacen las delicias de los alumnos: un encerado digital sensible al guiño de mis ojos, que pasa pantalla con el derecho y que ejecuta vídeo de repaso con el izquierdo.
Y divago sobre que será realidad y que ficción en años venideros. Porque ya lo dijo Arthur C. Clarke en su tercera ley: “Cualquier tecnología lo suficientemente avanzada es indistinguible de la magia”. Y esto me lleva a preguntarme cual será nuestro papel como profesores en todo esto. Si vamos a poder disponer de una tecnología así para enseñar, tal vez tendremos que trabajar bajo las leyes del encanto. Ser hechizeros de las ciencias, las letras y las artes.
Y en este camino que nos queda por recorrer, también me pregunto si mi encerado digital tendrá IA, y mediante sensores de calor corporal, reconocerá mi estado de ánimo y se irá apagando paulatinamente en el transcursos de las últimas horas de la mañana. Lo dice la segunda ley “ La única manera de descubrir los límites de lo posible es aventurarse hacia lo imposible”. Todo esto y más, pertenece a un ensayo y a una posterior revisión de un libro de este autor, que lleva un título tan sugerente como “Peligros de la profecía: la falta de imaginación”.
Mirando hacia un futuro educativo muy próximo, creo que la Tecnología Imaginativa está llamando a nuestras escuelas sin cesar. Tock, tock ¿estais ahí?
Despois de tanta resaca post WIIMote/PDI das anteriores entradas un compañeiro pásame o remedio por si non damos feito o famoso boli ou non tira o devandito Bluesoleil.
Realmente funciona!!! ![]()
Un paso máis para a web 3.0º, 4.0º, 5.0º…