Archive for the ‘Reflexións’ Category

O Primeiro Encerado

Xoves, Abril 17th, 2008

Vexo nunha das miñas bítaras favoritas, un video que  coido que é espello nos centos educativos: necesidade de liderazgo organizativo, implicación, formación…todo da man dunha comunidade de docentes “Los Quemaos” :) .

 


EDIs “Low Cost” Galegos !!!!

Domingo, Abril 13th, 2008

Ao fio do aporte do noso compañeiro Suso Lojo (Ceip de Arzúa) na lista de correo de EDIga.net, comento unha nova que fará chover rios de tinta sobre o inflamable discurso:

Aparellos TIC “lowcost vs high cost” na procura dun “right cost” ou galeguizando, a pesquisa da triple B (Bo, bonito e barato)

Read this doc on Scribd: pantallas-de-baixo-custo-galegas

Descarga Arquivo en PDF: PDI_Lowcost_made in Galicia

Noutra lista; DIM , falouse tamén longo e tendido do tema, ideas coma; usabilidade, robusted, fiabilidad, automatismos, electrodomésticos TIC, IKEA TIC, autoxestión dos centros, nivel coñecemento 0, etc…puxéronse na mesa en posturas ben diferenciadas que tiñan como punto en común o cambio metodolóxico necesario en educación.

¿Ti que opinas?

Grazas pola nova Suso.

 


EDIs e IKEa

Sábado, Abril 12th, 2008

Ultimamente se me da dado por decir en los cursos que notebook es como ikea, totalmente modular: este mp3 lo combino con esta imagen que me sirve para esta actividad. Luego pillo este flash de otra actividad y la meto en la actividad porque me combina muy bién, Todo encaja, todo funcional.


Proxecto “Bowl” Dixital Interactivo

Luns, Marzo 10th, 2008

A era da tocabilidade é un feito tal e como o comentabamos noutros post, así como a “morte do Ordenador” e outro tal e como se pode leer no informe Davos 2008:

“Lendo as conclusións sobre “New Tech” do encontro do WEF 2008 (Davos) (Foro Económico Mundial)  vou sacando unha serie de conclusións que imprimiran ritmo a industria tecnolóxica, por defecto ao consumo e como non, a educación.

- O PC de sobremesa está morto, tal e como  coñecemos, baixaran baixaran e baixaran os prezos dos mesmos xa que se desmerecese o uso de semellantes mamotretos, a portabilidade e a clave.

- Os portátiles líderes dos próximos anos, cada vez máis “portátiles”.

- Ano 0 da revolución móbil, aparellos de peto multifuncióncada vez máis indispensables na vida cotía tal como dí o CEO de China Mobile Communications Corporation, Wang Jianzhou, “quien no tiene un teléfono móvil, le falta parte de las funciones humanas”. :)

Por defecto o Great Hit educativo será a incorporación de tecnoloxia móvil na aula, PDAs…”

 Bowl 2

Con todo unha serie de iniciativas educativas  aúnan ambas tendencias en aras de introducir a tecnoloxía dunha manera cotiá en obxectos de uso doméstico; “Proxecto Bowl” un claro exemplo do poder das accións naturais e o sentido común en aras a interacción  multimedia.

Bowl

A esencia do Proxecto explora como interactua un neno de dous anos con contidos audiovisuais utilizando os seus xoguetes identificados con tecnoloxía RFID (emisores) e un simple Bowl (receptor) conectado a un PC.

 Así pois, se un neno que ver unhas imaxes/vídeos/xogos do seu peluche preferido bota o obxecto no bol e as visualiza na pantalla.

Cando menos abraiante!!!


Xornadas “desdramatización” EDI (Vigo)

Xoves, Marzo 6th, 2008

Teño visto e vivido relatorios EDI con dous persoas, tres, catro, unha ducia, dúas ducias, tres dúcias,…pero nunca vira un bis a bis dun EDI vs 250 persoas!!!.

O gallo e que se están a celebrar en Vigo (IES Politécnico) unhas macroxornadas (non por tempo senón pola inxente cantidade de xente) sobre o “fenómeno EDI” (Iker Jimenez chamarao así apartir de agora :) .

O relatorio vivido foi o pasado Luns, da man da nosa benquerida compañeira Belen Junquera (BJ, para as amizades).

BJSHOW!!! música, baile, son e creatividade…unha resposta axeitada as necesidades do momento. Risas, cercanía, complicidade e compañerismo…dentro deste entorno falabase do EDI; unha mera escusa. Así pois a nosa compañeira lidou cun público entregado polo fenómeno, 4 horas de tirón!!!.

Cartafoles, anotacións, preguntas, repreguntas,…e faladoiros espontáneos polo baixiño altamente enriquecedores para todos/as, xérmolo da cooperación: “¿e ti de onde ves?, ¿e como dis que fas iso?, ¿pasame o teu mail?, ¿estamos en contacto?”

O Formato das Macroxornadas, técnico-práctico, ao meu parecer, non todo o axeitado que debería para un público tan numeroso ¿Quizais unha rolda de experiencias con relatores de todo tipo?, ¿organizado por temáticas?, ¿Máis aspectos organizativos, os cales supoñen o 80% do uso deste soporte en centros onde a ratio do EDI con normalidade é de 1/200 alumnos/as?…

…ás veces esqueciaste un de estar nun auditorio con 200 e pico persoas e gran parte do éxito de esa sensación debíase a frontwoman que micro no peito facía e desfacía, “dramatizaba” os contidos e desdramatizaba o fenómeno EDI.

Parabéns!!!

P.D: A presencia de Elmo neste post?…iso mellor llo preguntades a devantida :P (Premede sobre as partes do corpo)


Vídeos do SMART Teachers Day (II)

Xoves, Marzo 6th, 2008

Grazas Pepa ;) pola seguinte entrega:



De cuando en vez…

Mércores, Febreiro 13th, 2008

De cuando en vez, recibo algún mail telegráfico de mi “alter ego” que llama a mi conciencia sobre las promesas incumplidas. No suele tener mucha verborrea, sino mas bien un par de palabras clave al estilo de : “mundo tech” ..” reflexiones”… que causan en mi una catarsis casera .

Por un par de segundos, me liberan de la realidad cotidiana y me transportan a ese nuevo escenario educativo. Allí estamos, como en un sueño, rodeados de toda la cacharrada tecnológica asociada a las TIC. Veo gente manejando algunos gagdets recién inventados que hacen las delicias de los alumnos: un encerado digital sensible al guiño de mis ojos, que pasa pantalla con el derecho y que ejecuta vídeo de repaso con el izquierdo.

Y divago sobre que será realidad y que ficción en años venideros. Porque ya lo dijo Arthur C. Clarke en su tercera ley: “Cualquier tecnología lo suficientemente avanzada es indistinguible de la magia”. Y esto me lleva a preguntarme cual será nuestro papel como profesores en todo esto. Si vamos a poder disponer de una tecnología así para enseñar, tal vez tendremos que trabajar bajo las leyes del encanto. Ser hechizeros de las ciencias, las letras y las artes.

Y en este camino que nos queda por recorrer, también me pregunto si mi encerado digital tendrá IA, y mediante sensores de calor corporal, reconocerá mi estado de ánimo y se irá apagando paulatinamente en el transcursos de las últimas horas de la mañana. Lo dice la segunda ley “ La única manera de descubrir los límites de lo posible es aventurarse hacia lo imposible”. Todo esto y más, pertenece a un ensayo y a una posterior revisión de un libro de este autor, que lleva un título tan sugerente como “Peligros de la profecía: la falta de imaginación”.

Mirando hacia un futuro educativo muy próximo, creo que la Tecnología Imaginativa está llamando a nuestras escuelas sin cesar. Tock, tock ¿estais ahí?